Monthly Archives: May 27, 2013, 10:30 pm

குஹாவின் புத்தகம், கேசவ் வரைந்த ஓவியம் (தோழர் ஜி.ராமகிருஷ்ணனோடு நடத்தலும்)

காலையில் நடேசன் பூங்காவில் நடக்கும்போது, மூத்த நண்பர் – இவர் வங்கி பொது மேலாளராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர் – ‘ரெண்டு கோடி, மூணு கோடி’ என்று படு சாதாரணமாகிக் கொண்டிருக்கு’ என்று பணப் புழக்கத்தைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டு போனார். கொஞ்சம் பின்னால் இருந்து வேகமாக நடந்து வந்த இன்னொருவர் ‘என்ன சார், கோடி கோடின்னு கோடி காட்டறீங்க’ என்றார் சிரித்தபடி. வங்கி ஜி.எம் ‘ஆமா, நீங்க கொடி காட்டறீங்க, நாங்க கோடி காட்டறோம்’ என்றபோது அருகில் நடந்து வந்த அந்த இன்னொருவர் தெரிந்த முகமாகவே மனதில் பட்டார். ஆனாலும் காலை நடைக்கு மூக்குக் கண்ணாடி அணிந்து போவதில்லை என்பதால் மசங்கலாகத் தெரியும் உருவத்தை வைத்து நீங்கதானா என்று கேட்க இல்லை என்று அவர் சொல்லி விட்டால்… பேசாமல் நடந்தேன்.

‘இவர் எழுத்தாளர்… எட்சட்ரா எட்சட்ரா..’ என்று பேங்க் ஜெனரல் மேனேஜர் என்னை விவரமாக மற்றவரிடம் அறிமுகப்படுத்த, நடந்தபடியே கை குலுக்கல். உபசார வார்த்தைகள்.

நான் அப்படியே நடந்திருக்கலாம். ஆனாலும் வாய் சும்மா இருக்காதே..

வந்தவரிடம், ‘சார் நீங்க..’ என்று இழுத்தேன். ஜி.எம் சட்டென்று இடை வெட்டினார்.

‘என்ன முருகன், காம்ரேட் ஜி.ஆர் தெரியலியா?’

நான் பார்த்ததுமே அவரை அன்புக்கும் மதிப்புக்கும் உரிய மார்க்சிஸ்ட் கட்சி தமிழ்நாட்டு மாநிலச் செயலாளர் தோழர்,ஜி ராமகிருஷ்ணன் என்று தான் நினைத்தேன். ஆனாலும் கண்ணாடி இல்லாமல் தவறாக அடையாளம் கண்டு கொண்டு..

வேணாம் என்று விட்டது சரிதான்.. அதோடு நிறுத்தியிருக்கக் கூடாதா..

தோழர் ஜி.ஆரை நாளைக்குப் பார்க்கும்போது முதல் வணக்கம் சொல்ல வேண்டும்..

நடேசன் பார்க்கில் காலை நேரத்தில் கண்ணில் படுகிறவர்களின் சிறு பட்டியல் இது -

இரண்டு பத்திரிகையாளர்கள், வங்கி பொது மேலாளர், துணைப் பொது மேலாளர், திரை-சின்னத்திரை இயக்குனர், சின்னத்திரை அம்மா நடிகையர் இருவர், ஒரு திரைப்பட நடிகர், காமேஷ் ராஜாமணி இசைக்குழு அக்கார்டியனிஸ்ட் – பாடகர்.. அப்புறம் என் அருமை நண்பர், அப்பாவாகவே அவதரித்து நாடக மேடையில் நகைச்சுவை பொழியும் .. பெயர் எல்லாம் அப்பாலே சொல்றேன்.
—————————————————————————————–

நித்தம் எனைவரையும் நின்கை வலிக்குமே
அத்தாநில் நான்வரையத் தூரிகைதா சித்தேநீ
பாசமொடு கண்ணன் பரிமாறிக் கொண்டானாம்
கேசவ் கரத்தில் குழல்.

(இரா.மு 27.5.2013)
————————————————————————————-

மறக்க முடியாத டி.எம்.எஸ்.

நெருங்கிய நண்பரை இழந்த சோகம் மனதில் ஒரு நிமிடம் தலை தூக்குகிறது.

அவருடைய தனிப்பாடல்களே போதும் அவரை எப்போதும் நினைக்க வைக்க. எம்.ஜி.ஆராகவும், சிவாஜியாகவும், இன்னும் தமிழ்த் திரையில் யார் யாரோவாகவும் அவர் குரல் மூலம் இன்னும் பல காலம் இனம் காணப்பட்டுக் கொண்டிருப்பார்.

கூடப் பாடுகிறவர்களை அனுசரித்துப் பாடுகிறதில் அவர் தனிதான்.

‘தங்க நிலவே நீ இல்லாமல் தனிமை காண முடியுமா’ என்று கிட்டத்தட்ட அபஸ்வரமாகப் பாடிய பாரதி விஷ்ணுவர்த்தனோடு இவ்வளவு இசைந்து டி.எம்.எஸ் தான் பாடி இருக்க முடியும்.

அஞ்சலி.
————————————–

ராமச்சந்திர குஹாவின் ‘இந்திய வரலாறு – காந்திக்குப் பிறகு’ (கிழக்கு பதிப்பகம் வெளியீடு) படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆர்.பி.சாரதி சார் (நண்பர் பா.ராகவனின் தந்தையார்) சரளமாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். மராத்தி பெயர்கள் கொஞ்சம் படுத்துகின்றன – மிருணாள் கோர் போல (கோரே!)

சம்யுக்த விதாயக் தள், மகேந்திர சிங் திக்காயத், சௌதிரி சரண் சிங், பிந்த்ரன் வாலே, லோங்கோவால், தம்தமி தகசல் என்று 70-களிலும் 80-களிலும் அநாயசமாகப் புகுந்து புறப்படுகிற வரலாற்று நூலில் சுவாரசியம் எந்த இடத்திலும் குறையவில்லை.

ராமானந்த் சாகர் தூர்தர்ஷனில் ‘ராமாயணம்’ மெகா சீரியலை 1980-களில் தொடங்கியபோது, நாடே ஞாயிறு காலை நேரங்களில் டெலிவிஷன் முன்னால் உட்கார்ந்து விட்டது என்பதை அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் குஹா.

‘இந்துக்கள் வணங்கும் பல கடவுள்களில் ஒரு வராக மட்டுமே கருதப்பட்டு வந்த ராமர், இத்தொடரின் உதவியால் அக்கடவுளர் அனைவரிலும் முக்கியமானவராகவும், கவர்ச்சிகரமானவராகவும் ஆகிவிட்டார்’ என்கிறார் ராமச்சந்திர குஹா

ராமானந்த் சாகர் தூர்தர்ஷனில் காட்டித்தான் ராமனைப் பெருங்கடவுள் ஆக்கினாரா என்ன? வால்மீகியும், கம்பனும், துளசிதாசும், துஞ்சத்து எழுத்தச்சனும் பாடிய, இந்தியக் கலாச்சாரத் தொடர்ச்சியின் உருவகம் அன்றோ ராமபிரான்?

இந்தப் பத்தியை கிழக்கு தாராளமாக வெட்டியிருக்கலாம்.

கொஞ்சம் எல்லோரும் சிரமம் பார்க்காம, ராமச்சந்திர குஹாவின் புத்தகத்தை ஒரு தடவை படிச்சுடலாமே.. நல்ல புத்தகம்.. நண்பர்கள் வாங்கினால் (என்) பதிப்பாளருக்கும் நல்ல புத்தகம் விற்பனையாகும் நிறைவு கிடைக்கும்…

குஹா புத்தகத்துக்குத் திரும்ப வரேன்.. அவர் புத்தகத் தலைப்பு ‘இந்திய வரலாறு – காந்திக்குப் பிறகு. கிழக்கு வெளியீடு

அவர் இந்தப் புத்தகத்தை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்துக் கொள்கிறார். அத்தியாயம் 25 வரை சொல்லப்படுவது 1947 – 1990 வரையான காலகட்டத்து நிகழ்ச்சிகள். அத்தியாயம் 26 க்கு அப்புறம் 1990க்குப் பிந்தைய நிகழ்வுகள்.

இருபத்தைந்தாம் அத்தியாய முடிவில் அவர் சொல்றார் – ‘ இந்த அத்தியாயத்தோடு இந்தப் புத்தகம் வரலாறு என்பதிலிருந்து மாறி, வ்ரலாற்று ரீதியாக எழுதப்படும் பத்திரிகையாளரின் கட்டுரைகள் என்று ஆகிறது’.

இந்தத் தன்னிலை விளக்கத்தை முன்கூட்டியே சொல்லி இருந்தால் – முழுப் புத்தகத்தையும் வரலாற்று ரீதியான கட்டுரைகள் என்று குறிப்பிட்டிருந்தால் – நான் ஏன் என்று கேட்டே இருக்க் மாட்டேன்.

1947- வரை இது வரலாற்றுப் புத்தகமாக இருக்கிறது என்றால், வரலாற்றுப் புத்தகத்துக்கும், கட்டுரை – புனைகதைக்கும் இருக்கும் வேறுபாடு நினைவு வர வேண்டும். வரலாறு நடந்ததை நடந்தபடி சொல்லுதல். எனக்குப் பிடித்ததை, விருப்பப்பட்ட மாதிரி சொல்ல இல்லை அது.

1984-க்கு அப்புறம் தொலைக்காட்சி என்ற ஊடகம் இந்திய சமூக வாழ்க்கையில் ஆழமாக ஊடுறுவியது. ராமானந்த் சாகர் ‘ராமாயணம்’ தொலைக்காட்சித் தொடராக வந்தது. நாடு முழுக்க அது ஈர்ப்போடு பார்க்கப்பட்டது.

இது வரலாறு. குஹா வரலாற்றை எழுதியிருந்தால் அங்கே நிறுத்தி இருக்க வேண்டும்.

பத்தோடு பதினொன்றாக அதுவரை இருந்த ராமன் என்ற தெய்வத்தை பெருந்தெய்வம் ஆக்கியது ராமானந்த் சாகரின் டிவி ராமாயணம் – இது குஹாவின் வரலாற்று ரீதியான, ஆசிரியர் பார்வையிலான சொல்லாடல்.

இரண்டுக்கும் வித்தியாசம் உண்டு.

Qu’il repose en paix, mon ami

When the bell was tolling for Sudaendra Nadane
It ensured it was for my pal with the French name
who slept in the Lord in his enclosure
somewhere in the Riviera west of Marseilles
and I was wading through the fresh
Scottish snow on the cobbled pavements of
a sleepy Edinburgh a February morning.

The bell again tolled last evening
for Antoine Joseph keen to be called
as ‘Anthwan’ and nothing less or more
in our Pondichery haunt they made us
graduates sipping tea and marxism.

Antoine slept in Jesus
in Naples if reports are to be believed;
I remember his email long back
inviting me to
‘See Naples and die’.
Should search for it
while saying
‘Qu’il repose en paix. mon ami’
- Rest in Peace, my friend.

-scribbled on 25th May 2013 10 AM Chennai
——————————————————-
Appears Times of India is of late affected by ‘I first’ syndrome – Times of India is the first to report Mr.XXX, close relation of Mr.YYY will be questioned….TOI is the first to report about the girlfriend / colleague of a IT company CEO ‘being pregnant in its late editions on Thursday’.

Now, don’t ask me how someone can be pregnant in the late editions on Thursday!
————————————————-
Indian corporate world is crazy. You become the USA operations in charge of the number 1 Software Exporter and sexually harass a subordinate employee. They sack you with a fat ‘termination benefit’ of a few million dollars and pack you back to India in Executive Class.

In India you co-start another software venture and become its CEO, again be at your game – sexually harass a employee here. The Board sacks you but notes with appreciation your relentless work to enhance the company’s business in USA and award you a monthly dole of $6000 per month (inflation corrected) till you and your wife reach 65!

This is the first, no, second time I am finding someone s**** at work and getting a citation and a cash prize!

The internal investigation team constituted by the company has observed, ‘it is his choice to indulge in an extra-marital relationship but as per the company policy, he should have declared it to the company’.

Pray, where? In the annual Balance Sheet?

Appears to be a good idea… declare this as a contingent liability (it indeed is!) providing a monetary value (inflation corrected and operational risk weighted). Or, still better, make it as a foot note to the balance sheet.

That will make the balance sheets of corporates a special genre of widely read printed matter!

———————————————————
அனந்தமூர்த்தியும் சிவராம் கராந்தும் சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி சிறந்த எழுத்தாளர்கள் தான். சம்ஸ்காராவும், பாரதிபுரமும், சோமன துடியும், மூக அஜ்ஜியின் கனவுகளும், ஐத்தாள் குடும்பத்தின் வரலாறு சொல்லும் மரளி மல்லிகேயும் என் இலக்கியப் பிரக்ஞையை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகித்திருக்கின்றன.

ஆனாலும், இதையெல்லாம் படித்த போது மனதில் எழுந்த, இன்னும் எழும் கேள்வி – கன்னட, மலையாள எழுத்தாளர்களை விட எந்த விதத்தில் இவர்கள் தலைமுறையினரான நம் ஜெயகாந்தனும், ஜானகிராமனும், அசோகமித்திரனும், இந்திரா பார்த்தசாரதியும் குறைந்து போனார்கள்?

ஒரு மனிதன், ஒரு வீடு, ஒரு உலகம், அம்மா வந்தாள், பதினெட்டாவது அட்சக்கோடு, தந்திர பூமி…தமிழ் நாவலின் அடர்த்தியும் களமும் புனைவும் மற்ற மொழி முயற்சிகளை விட ஒரு படி கூடுதல் உயரம் தான்.

உலக அரங்கில் தமிழுக்கு லாபி இல்லாததால் தான் நாம் இங்கே இருக்கிறோம்.. கன்னடம் புக்கருக்குப் போகிறது..

கோவிந்த் நிஹலானியோடு ஓர் உரையாடல்; கர்னாட் – 75

மூத்த நண்பரும் தேசிய அளவில் சிறந்த இயக்குனர் / ஒளிப்பதிவாளருமான திரு கோவிந்த் நிஹலானியோடு நேற்று பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.

அவருடைய கதைக்கருவை வைத்து நான் ஆங்கிலத்தில் திரைக்கதை எழுதிய ஒரு மராத்தி / இந்தி சினிமா இப்போதைக்கு இல்லை என்று ஆனதால், அந்த ஸ்கிரிப்டை நாடகமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். ப்ளாக் ஹ்யூமர் என்ற அவ்வளவாகக் கையாளப்படாத நகைச்சுவை உத்தி.
ஒரு ஊடகத்திலிருந்து மற்ற ஒன்றுக்கு மாற்றுவது, அதுவும் காட்சி ரூபமான மீடியத்திலிருந்து வசன உருவான மேடையாக்கத்துக்கு மாற்றுவதில் ஏற்படும் சவால்கள் பற்றிய என் சந்தேகங்களுக்கு குரு ஸ்தானத்தில் இருந்து வகுப்பு எடுத்தார் கோவிந்த்.

விஷுவலாகச் சொல்லும்போது நாலு டிஸ்ஸால்வ், ட்ரால் இன், டீப் இண்டர்கட் என்று காட்சிகளை அடுக்கி ப்ளாக் ஹுயூமர் எபக்டை கொண்டு வந்து விடலாம். அடிப்படையோட்டமாக அமைந்திருக்கும் வன்முறையை எந்த இடத்திலும் நியாயப்படுத்தாமல், அந்த கறுப்பு நகைச்சுவை அதை மேலும் குற்றப்படுத்தும். நாடகத்தில் வசனத்துக்கு முக்கியத்துவம் என்பதால் நகைச்சுவை முந்தி, ஒரு கட்டத்தில் அடித்தளக் கட்டுமானமான வன்முறையை நியாயப்படுத்துவது மாதிரி கூட ஆகி விடக்கூடும். கவனம் தேவை. வசனம் எழுதும் போது முழுக் கதை உருவத்தையும் மனதில் எப்போதும் வைத்திருந்தாலே (keeping the large picture in mind) இது சரியாக வரும்..

கோவிந்த் சொன்னால் சரியாகத்தான் இருக்கும். பீஷ்ம சஹானியின் தமஸ், மராத்தி நாடக ஆசிரியர்கள் மகேஷ் எல்குஞ்ச்வரின் ‘பார்ட்டி’ நாடகம் இவற்றை ஊடகம் மாற்றி செல்லுலாய்டில் இயக்கி முத்திரை பதித்தவர் அவர்.

கோவிந்தின் குரு ஷ்யாம் பெனகால் ப்ளாக் ஹ்யூமரை அநாயாசமாகக் கையாண்டிருப்பார் – மண்டி படத்தில். ‘விடுதி’க்குக் கட்டாயப்படுத்திக் கொண்டு வரப்பட்ட ஊமைப் பெண்ணை தொழிலில் ஈடுபடுத்த விடுதித் தலைவி ஷாபனா ஆஸ்மி முயன்று கொண்டிருக்க, விடுதிக்குள் புகுந்த குரங்கை, அங்கே எடுபிடியாக குறைந்த பட்ச அறிவுடன் வளைய வரும் நசிருதீன் ஷா பிரயத்தனம் எடுத்து விரட்டிக் கொண்டிருப்பார். அந்தக் காட்சியின் பாதிப்பு படம் பார்த்து பல நாள் இருந்தது.

கோவிந்த் அறிவுரை எப்படி செயலாகிறது பார்க்கலாம்..
————————————–
கோவிந்த் நிஹலானியிடமும் நான் கேட்ட கேள்வி – நினைவு தெரிஞ்சு நீங்க பார்த்த படம் எது?

நரசிம் பஹத். இந்திப் படம். 1940-ல் வந்தது. (இது அப்புறம் 1953-லும் இன்னொரு முறை படமானதாம்). காந்திஜிக்குப் பிரியமான ‘வைஷ்ணவ ஜனதோ’ பாடலை எழுதிய நரசிம் மேத்தாவின் வரலாறு.

‘இந்தப் படத்தை அப்பவே ரீ-ரன்.. அஞ்சு வயசுலே பார்த்தேன் இரா.. ஒரு காட்சி நல்லா நினைவு இருக்கு.. சின்னப் பையன் நரசிம் புறாக்களுக்கு தானியம் போட்டிட்டிருப்பான்.. புறா மேலே கேமரா நிலைக்கும்.. டிஸ்ஸால்வ்.. ஓபன் செஞ்சா திரும்ப புறா.. கேமிரா ட்ரால்.. தானியம் போடற கை பெரியவன் ஒருத்தனோடது. அப்புறம் அவன் முகம் தெரியும்.. பையன் வளர்ந்து பெரியவன் ஆனான்னு புரிஞ்சுக்கறதுலே ஒரு கஷ்டமும் இல்லே’

குழந்தை மாதிரி சந்தோஷமாகச் சொன்னார்.

கோவிந்துக்கு ஐந்து வயதில் பிடித்த கேமிரா பித்து எழுபத்து மூணு நடக்கிற இப்போதும் உறுதியாகத்தான் இருக்கு..
————————————

ஞானபீட விருது பெற்ற கன்னட எழுத்தாளர், நாடக, சினிமா நடிகர் கிரிஷ் கர்னாடின் 75-வது பிறந்த நாளுக்காக இன்றைக்கு அவரை ஹிந்து பத்திரிகை பேட்டி கண்டிருக்கிறது.

கோடம்பாக்கத்திலும் அப்பா வேடத்தில் அவ்வப்போது வருகிறவர் கிரீஷ் கர்னாட். இங்கே ஞானபீடம், சாகித்ய அகாதமி, சங்கீத நாடக அகாதமி இப்படி உன்னதமான விருதுகளோடு வந்த ஒரே கலைஞர் அவராகத்தான் இருக்க முடியும்.

பெந்தகலே ஃபார் டோஸ்ட் என்று சமீபத்தில் புதிய நாடகம் எழுதியிருக்கிறாரம். பெங்களூர் நகர உருவாக்கம், வளர்ச்சி பற்றி கதையும், நிஜமும் கலந்து எழுதிய நாடகத்தில் 20-க்கும் மேற்பட்ட பாத்திரங்கள். நாடகத்தை மராத்தியில் மொழி பெயர்த்து மும்பையில் போட சூப்பர் ஹிட்டாம்.

அவருடைய நாடக வாழ்க்கை துவங்கியது சென்னை ப்ளேயர்ஸ் நாடகக் குழுவில் தான். ஆக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிட்டி பிரஸ் மேலாளராக அப்போது (1975) யூ.ஆர்.ஆனந்த மூர்த்தியின் ‘சம்ஸ்காரா’ நாவ்லையும் படமாக்கி, பிராணேஷாசார்யா என்ற கதைக்கு அச்சாணியான பாத்திரத்தில் நடித்ததும் சென்னையில் இருக்கும்போது தான்.

அவர் சென்னையைக் கடந்து எத்தனையோ உயரங்களைத் தொட்டு விட்டார் இப்போது..

மராத்தி – கன்னட இலக்கியப் பரிமாற்றம் விசித்திரமானது. அரசியலில் கர்னாடகத்தின் எல்லைப்புற மாவட்டங்களில் மஹாராஷ்ட்ர ஏகாகிரன் சமிதி போன்ற அமைப்புகள் கன்னட எதிர்ப்பை தூண்டிக் கொண்டிருக்கும்போது மும்பையில் அவை நிறைந்து கிரீஷ் கர்னாடின் கன்னட நாடகம் மொழிபெயர்ப்பில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அவருடைய ‘ஹயவதன’, ‘நாகமண்டலா’, ‘துக்ளக்’ எல்லா நாடகங்களுமே இப்படி கன்னடத்தில் எழுதி மராத்தி போனவை தான்.

கர்னாடின் நாடகங்களும், ம்கேஷ் எல்குஞ்ச்வரின் ‘வாதே சிராபந்தி’யும், மராத்தி – இந்தியில் விஜய் டெண்டுல்கரின் ‘சஹாராம் பைண்டர்’, ‘காஷிராம் கொத்வால்’ போன்ற நாடகங்களும் பரீட்சார்த்த முயற்சிகளாகவும் பெரும் வெற்றி பெற்றவை.

மராட்டி ரசிகர்களைத்தான் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. தாதா கோண்ட்கேயின் இரட்டை அர்த்த வசன சினிமாவையும் ரசிப்பார்கள். பரீட்சார்த்த நாடகத்தையும் வெற்றிபெற வைப்பார்கள்.

அடுத்த நம்ம நாடகம் மராத்தியிலே தான் நடத்தணும்..
——————————

பெரிய்ய்ய தண்ணி பாட்டில் (‘மினரல் வாட்டர்’ கேன்) ‘உற்பத்தியாளர்கள்’ வேலை நிறுத்தம் முடிந்து விட்டதாம்.

சென்னையில் இந்தத் தண்ணீர் கிடைக்காமல் நேற்று கேன் ஒன்று ஐம்பது ரூபாய்க்கு விற்றது. இன்றோ நூறு ரூபாய். சாதா தினங்களில் இது முப்பது ரூபாய் இருக்கும்.

செங்கல்பட்டுலேருந்து தண்ணி கொண்டு வரோம் சார்.. திருச்சியிலேருந்து வந்த தண்ணி சார்.. இமய மலைத் தண்ணி சார்…

நிலைமை இப்படியே நீடித்திருந்தால் அடுத்த வாரம் இது கேனுக்கு ஆயிரம் ரூபாய் ஆகி இருக்கும். அதையும் வாங்கிக் குடிக்க ஆளிருக்கும்போது விற்கிறவர்களுக்கு என்ன கவலை?

சுற்றுச் சூழலைப் பாதிக்காமல் பாட்டிலில் தண்ணீர் அடைக்கும் நிறுவனங்களுக்குத் தடை விதித்து அவர்களின் மின் இணைப்பையும் துண்டித்த நல்ல செயலை மாநில அரசு செய்தது. அதை எதிர்த்தாம் வேலை நிறுத்தம்.

மாநகராட்சி வழங்கும் தண்ணீரைக் காய்ச்சிக் குடித்தாலே போதும். காய்ச்சக் கூடச் செய்யாமல் சிவகங்கை செட்டியூரணி ஃபாண்டா Fanta நிறத் தண்ணீர் குடித்து வளர்ந்தவன் நான்.

வான் போல் விலை உயர்ந்த கேன் என் செய்யும்? வழி நடத்தும் கோள் என் செய்யும்? கோன் எம் அம்பலக் கூத்தன் இருக்க.

திரிதின ஸ்பிரிக் அப்படீன்னா?

இல்லறத்தானுக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமைகளில் தலையாயது தினசரி கேலண்டரில் தேதி கிழித்தல். நினைவு வைத்துக் கொண்டு, காலையில் முதல் வேலையாக கேலண்டர் பக்கம் போய், ரெண்டு மூணு தாள் முன்கூட்டியே அவசரமாகக் கிழிபடாமல், நேற்றைய தேதிக்கான தாளை மட்டும் கிழிக்க வேண்டும். அப்புறம் முக்கியமானது கிழித்ததைப் படித்து விட்டுக் குப்பையில் போட வேணும். அல்லது படித்து விட்டுக் கிழித்தாலும் சரிதான்.

முன்பெல்லாம் தெற்கு மாவட்டங்களில் பல வீடுகளில் விவேகானந்தா தினசரி கேலண்டர் தான் தட்டுப்படும். மதுரை விவேகானந்தா அச்சகம் வெளியிட்டது அது. பழ.நெடுமாறன் அவர்களின் தந்தையார் நடத்திய அச்சகம். நீளமான கேலண்டர். ஒவ்வொரு தேதிக்கும் ஒரு சிறிய கட்டுரை மாதிரி நாள், நட்சத்திரம், அன்றைக்கு நடக்கும்எல்லா மத நிகழ்ச்சிகள், தலைவர்கள் பிறந்த, இறந்த தினங்கள் இப்படி பலதும் நல்ல தமிழில் வந்திருக்கும்.

இப்போது விவேகானந்தா கேலண்டர் கிடைக்கிறதா தெரியவில்லை. கல்லூரிக்குப் போகும்போது மற்ற வீடுகளில் செய்த மாதிரி நாங்களும் ஆனந்த விகடனுக்கு மாறி விட்டோம். விகடன் கேலண்டரில் போனஸ் கோபுலு சார் வரைந்த அழகான முருகன் படம். எல்லா வருஷமும் கந்தன் தான் என்றாலும் அலுக்காது.

கேலண்டரில் தேதி கிழிக்கும் போது எப்போவாவாது கண்ணில் படும் சொற்றொடர் – திரிதின ஸ்பிரிக். ஏதோ வருஷத்து விவேகானந்தா கேலண்டரில் பூண்டி மாதா திருநாள் திரிதின ஸ்பிரிக் என்று நடுவில் முற்றுப் புள்ளி இல்லாமல் அச்சாகி இருந்ததால், இந்த விசேஷமான வார்த்தை கத்தோலிக்க மத விழா சம்பந்தப்பட்டது என்று இதுவரை நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

நேற்று ஒரு நண்பர் புரோகிதர்.காம் என்ற இணையத் தளத்துக்கான சுட்டியை அனுப்பியிருந்தார்

http://www.prohithar.com/amavasai/amavasai_nandana_vijaya.pdf

பழைய பஞ்சாங்கமாக இருந்தாலும் ஒரு தடவை பார்த்து விட்டுப் போகலாம் என்று படிக்கப் போனால், ’அமாவாசையைக் கணிப்பது எப்படி?’ என்று கட்டுரை.

நம்ப மாட்டீர்கள். அசந்து போனேன். இது வான நூல். Pure astronomy. Not astrology.

’சந்திரன் பூமியில் இருந்து தொலைவில் பயணிக்கும் காலத்தில் அதன் வேகம் குறையும். இதனால் ஒரு திதி கட்டாயம் 24 மணி நேரத்துக்கு மேல் வியாபித்திருக்கும். அதாவது மூன்று நாட்கள் தொடர்பில் திதி இருக்கும். இதுவே திரிதின ஸ்பிரிக் எனப்படும். இந்த திரிதின ஸ்பிரிக் உலகின் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் கட்டாயம் ஏற்படும்.’.

ஆபீஸ் போகும் முன் அறிவு வளர்த்திய இணையத்துக்கு நன்றி.

http://www.prohithar.com/amavasai/amavasai_nandana_vijaya.pdf

திலகர் வந்த டிவி ஆன்மீகச் சொற்பொழிவு

காலை அவசரங்களுக்கு இடையே முரண்களும் அபத்தங்களும் எப்படியோ கண்ணில் பட்டு விடுகின்றன.

விஜய் டிவியில் சமயச் சொற்பொழிவு. அவை நிறையக் கூட்டம். கிருஷ்ண கான சபாவா, நாரத கான சபாவா என்று தெரியவில்லை. முதல் வரிசையில் என் அன்பு நண்பர் எழுத்தாளர் திருப்பூர் கிருஷ்ணன்.

ஆன்மீகச் சொற்பொழிவு நடக்கிறது. புலவராகிய பேச்சாளர் சீரங்கத்து உறங்காவில்லிதாசனை, அவனுக்கு அரங்கனின் பேரழகைக் காட்டித் தந்த ஆசாரியனைப் பற்றி எல்லாம் அருமையாகப் பேசுகிறார்.

ஆச்சாரியனுக்கும் ஆசிரியருக்கும் வேறுபாடு உண்டு. ஆசிரியர் நன்றாக வாழ்வு அமையக் கல்வி கற்பிக்கிறார். ஆச்சாரியர் வாழ்ந்து காட்டுகிறார்.

மெல்லிய கரவொலி பேச்சாளரைத் தொடர்ந்து உற்சாகப்படுத்த மேலே போகிறார்..

இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு பால கங்காதர திலகரை தேசியத் தலைவர்கள் ஜனாதிபதி பதவி ஏற்கும்படி கேட்டார்கள். திலக் சொன்னார் – நான் ஆசாரியன். கற்பிப்பது என் பணி. எனக்கு நாட்டுத் தலைமைப் பொறுப்பு தயவு செய்து தராதீர்கள். திலகர் போன்ற தன்னலம் கருதாத ஆச்சாரியார்கள் ..

அரங்கத்தில் ஆயிரம் பேர். தொலைக்காட்சியில் இன்னும் எத்தனை ஆயிரம் பேரோ..

அர்த்தமுள்ள ஆன்மீகத்தோடு அபத்தமான தேசிய ‘வரலாற்றை’யும் மனதில் சுமந்து போயிருப்பார்கள்.

திலகர் மறைந்தது 1920-ல். இந்தியா விடுதலை அடைந்தது – தெரியுமே.

———————————————————
சாவடி, சில்லு என்று இரண்டு மேடை நாடகங்கள் எழுதி முடித்து சிலிக்கன் வாசலை நாடகமாக்கும் சுவாரசியமான வேலையில் ஞாயிறு கரைந்தது. அடுத்து ‘எழுத்துக்காரர்’ நாடகமாகிறது. சாவடி 1914-ல் சென்னை கொத்தவால் சாவடியைக் களமாகக் கொண்டது. இரண்டு மணி நேரம் நிகழும். மற்ற மூன்றும் சேர்ந்து இரண்டரை மணி நேரம்.

எழுதத் தூண்டிய இனிய நண்பர் Anand Raghav, ஷ்ரத்தா நாடகக் குழுவினர், மூத்த தோழர் Bharati Mani எல்லோருக்கும் நன்றி.
——————————————————————
டைம்ஸ் ஓஃப் இந்தியா – Air India’s Dreamliners to fly from today

ஹிந்து – Locked cockpit gives AI passengers jitters..one of Air India’s domestic flights, operating in the Delhi-Bangalore sector, gave its passengers tense moments on Monday, when the cockpit door got locked even as the commander (pilot) was away from his seat to answer nature’s call.

போற போக்கிலே ஃப்ளைட் உள்ளே போகும்போது ஹோஸ்டஸ் சேவிப்பாங்களே, அப்போ மறக்காம கேட்டுடணும் – ‘பைலட் கிரமமா காரியம் எல்லாம் முடிச்சுட்டு வந்தாரோ?’. காக்பிட்டிலேயே கழிப்பறை கட்ட முடியாதோ? கீகடமா இருந்தாக்கூட பரவாயில்லே..

———————————————————-
உண்ட உறிவெண்ணெய் ஊறியது பாற்கடலில்
வண்டார் கருங்குழல் வானுயுரக் கொண்டதோர்
குன்றுசூழ் மேகம் குவலயமே அஞ்சனம்
நன்றுன் மருளும் நயம்.